Aanzet 358.
17-10-2010 Amsterdam.
Marathon.

Momenteel is er een Marathon gaande waarvan de route ook door de straat gaat waar ik woon en werk. Tijdens de zomer maanden verloor ik twee keer een schaak tienkamp en de laatste partij werd gespeeld in Wijk aan Zee in de avonduren in het cafe waar ook de plaatselijke locale schaakavond plaats vond. Toen ik had verloren aten we soep op een andere lokatie en daarna nog een wandeling op het strand bij volle maan. Ook afgelopen Dinsdag verloor ik van Jack en tijdens de analyse werd mij aantoonbaar duidelijk gemaakt dat ik soms bang ben zonder reden en vervolgens uit angst me ga verdedigen en ga afruilen en vervolgens daardoor de centrum positie verlies en mijn oorspronkelijke aanval wordt opgegeten. Drie dagen later speelde ik de partij na met mijn oudste zoon om 7 uur in de morgen, als voorbeeld hoe het niet moet. Verleden week speelde ik op verschillende instrumenten waarbij ik ook opnames maakte, vier tracks naast elkaar voor de nieuwe film "Traject". Allereerst zoals altijd paniek omdat ik vergeten ben hoe het ook alweer werkt, want doe het meestal maar een keer per jaar als het dus echt nodig is, dus instructies lezen en proefjes maken. Een week voor half December wil ik een sculptuur af hebben van niet groter dan 50 bij 50 bij 50 cm want groter mag het dit keer niet voor de jaarlijkse Salon in Arti, dus het oorspronkelijke plan heb ik alreeds overboord gezet en denk na over wat ik wil tonen oftewel wat ik wil uitdrukken in slechts 1 werkstuk. In de zomer heb ik niet iedereen bezocht die ik van plan was te ontmoeten, dus denk na over vruchtbare korte uitstapjes. Vooral ten Noorden van de stad waar ik woon heb ik geen mensen bezocht, was het wel van plan maar er gebeurde andere dingen die mijn aandacht opeiste. Het laatste bezoek aan het Noorden was het Marsdiep met de kajak tegen uitzonderlijk sterke stroming.Bij de huisarts bleek de bloeddruk normaal en ook het suikerge- halte, ik was er naar aanleiding van een nagel die onder een nagel groeide. Voor die mysterieuse ring vinger nagel werd ik naar de dermatoloog verwezen. Eigenlijk kan ik pas dan eventueel andere musici inbouwen werd ik mij weer opnieuw bewust, als ik allereerst zelf precies weet wat welk instrument moet doen, dus door het zelf eerst te kunnen spelen. Het vergt intensief onderzoek naar de juiste afstelling van het randapparatuur en het zelf conse- quent op een eenvoudige manier de sfeer creeren. Kortom het zit in het hoofd en ik geloof ook dat het er uit kan komen, maar dan moet ik wel regelmatiger de toetsen, snaren en veel voor mijn doen soms ingewikkelde knopjes passievol weer leren aanraken, want zonder liefde voor die materie zal het blijven zoals het is, waar ik overigens voldoende tevreden mee kan zijn, maar dan zal het niet sterk genoeg zijn voor anderen om hun ziel erin te stoppen. Terug blikkend op de afgelopen zes maanden ben ik er relatief te weinig constant mee bezig geweest, waardoor ik niet hoorbaar vooruit ben gekomen, maar ben gebleven waar ik was. Daar ik nog steeds een digibeet ben save ik om de 2 of 3 regels de tekst want niets is zo vervelend als mij pardoes op het scherm vreemde vragen worden gesteld die ik dan kennelijk verkeerd beantwoord waardoor ik ineens een blok tekst kwijt ben, Kan ik het weer opnieuw gaan vertellen en dan meestal een beetje anders. Enkele weken terug op een Maandag morgen was het dan eindelijk zover dat mijn twee zonen en ikzelf voor de eerste keer alle drie op een minstens tweede hans Honda mo- tor naar Bloemendaal aan Zee konden rijden, omdat de jongste zoon zijn motorrijbewijs had gehaald en na vele we- ken alleen sleutelen en met hulp van een reparateur zijn motor rij klaar had weten te krijgen. Die wens namelijk om elk op een motor een keer met z'n drieen te toeren was al jaren geleden uitgesproken. Dus vertrokken we om 7 uur in de morgen in de regen naar de zee waar zij als onderdeel van een ploeg een populaire strand tent moesten gaan ontmantelen, zoals er elk jaar moet worden op en afgebouwd. Daarna reed ik door de regen gelijk weer terug in een wat rustiger tempo want op de heenweg reed ik soms voor mijn gevoel ver achter. Een maand geleden ging ik naar een lezing van The Theosophical Society over de mythe of werkelijkheid van 'Avatars'. 1 van de 2 oude klei- ne met stof verweerde gevonden klapstoeltjes scheurde vanwege slijtage tijdens een ontspannen praat video regi- stratie met een vriend voor het archief oftewel nageslacht. De volgende dag ben ik beide visser klapstoeltjes gaan verstevigen met kunstvezel banden. De negende en de tiende maand van het jaar zijn de meest intensieve ten op- zichte van de combinatie; Een film vertonen in Utrecht en het voorzien van Live geluid en tegelijkertijd het filmen, monteren en musiceren voor de volgende film die ik op tijd als voorstel wil indienen in de Maasstad. Een OV kaart heb ik niet dus zal deze winter op de fiets dik aangekleed de natte koude winteravonden moeten trotseren. Het meest praktische zou zijn als ik het kajak gevoel zou kunnen overzetten op de fiets. Als men in een stad begint met het sluiten van openbare bibliotheken is dat een slecht teken en bovendien in hoge maten onverstandig. Al vele ja-ren was ik bang dat vroeg of laat neo liberale krachten via een omweg het volk langzaamaan step bij step verder willen proberen in een korset te reigen door om te beginnen de weg naar kennis af te sluiten of te vernauwen. TV kijken doe ik nog steeds niet, ook bij de zonen staat geen TV. Wel lees ik de Groene Amsterdammer met een klei- ne vertraging.
Oplage 16. Edward Luyken.

||o-[ Edward Luyken ]-o||