Aanzet 372.
1-1-2012 Amsterdam.
Papier Klei Structuur.

Tijdens het lezen van het boek ‘Duivels’ (bij voorgaande vertalingen getiteld: ‘Demonen’) genoot ik tegelijkertijd van het nieuwjaars knalfestijn op de achtergrond en keek af en toe even door het raam naar buiten. Maar naast het lezen wil- de ik mij vooral reeds blijven concentreren op de waarschijnlijk korte kajaktrip tussen de pieren in Ijmuiden want dat was belangrijk om die zelf opgelegde opdracht uit te voeren. Na een weer opmerkelijk vreemde droom waardoor ik om 4 uur wakker werd probeerde ik mij allereerst alles te herinneren, maar helaas trok het langzaam als een mist weg. De echte mist een paar uur later werd naarmate ik steeds dichter bij het vertrekpunt voor de korte kajaktrip aan kwam vol- ler. En als de westen wind een paar graden noordelijker was geweest zou het moeilijker zijn om in te stappen. Een paar dagen terug had ik een droom waarin ik een gat in de huiskamer vloer in het midden had waar af en toe grote korte dik- ke vissen niet alleen naar boven kwamen maar zelfs probeerden op mijn vloerkleed te geraken, wat hen net niet lukte. In die droom vond ik het heel normaal dat er een gat in de vloer zat met een diameter van hoogstens 15 centimeter en alleen als er vissen kwamen werd het gat groter. Het groepje oudere mannen ( ik noem ze de oud gedienden) waren dit keer niet aanwezig op de havenkade en ik stelde me zo voor dat hun vrouwen misschien hadden gezegd ga nu maar een keer niet want het is wel zondag maar ook nieuwjaarsdag. Na afloop toen ik droge kleren had aangetrokken verdeelde ik een oude krentenbol aan de zeemeeuwen. Net nadat ik hete thee en chocola had genuttigd en langzaam weg reed zag ik een paar honderd meter verder op de andere weghelft een nog niet platgereden zeemeeuw in een verse plas bloed liggen, ik stapte uit en liep naar het mooie grijze exemplaar hij was nog warm en zonder aarzelen tilde ik hem op aan zijn vleugel stak de weg over en plaatste hem tussen twee palen waar het gras wat hoger was. Morgen moet ik 7 stuk- ken geboetseerde klei naar een oven brengen gemaakt tijdens de K dagen en het experiment is om het tegelijkertijd te glazuren in kleuren die ik al uitgeprobeerd heb met het risico dat het breekt, want officieel volgens de meesten moet het in twee keer in de oven. Laatst bracht ik de jonste zoon naar het vliegveld in Eindhoven met twee surfboorden want hij ging naar een eiland in de oceaan alleen, want de oudste zoon was al voor een maand in Indonesie met zijn kunstanares vriendin. Daarna bezocht ik een kunstenaar op een provincie kleigrond die ik mede deelde dat mijn film niet in Rot- terdam zou draaien, vervolgens waren we 10 minuten onderweg naar een kunstenares op een boerderij en liepen met haar het kippenhok in. Ik kreeg een 1 jarige haan in een hand geduwd en moest de vleugels strak bij elkaar houden en in de andere hand een hen op dezelfde manier, de andere twee vingen beide een 7 a 8 maanden oude kip en vruchtbaar. Buiten bij een houtblokje en hakmes waar ook al een emmer warm water klaar stond werden de drie hennen en een haan van hun kop gescheiden zonder te dralen en men liet mij zien hoe ik de nog warme lichamen moest plukken terwijl ik ze ook onder gedompeld moest houden. Vervolgens de ingewanden eruit en de poten eraf. Hart, maag en lever kunnen naast het vlees gegeten worden. Tot mijn verbazing kreeg ik de haan mee plus walnoten en stoofperen van het land. En de vriend die me daar mee naar toe had genomen gaf me een oude braadpan die al jaren als waterbak diende in zijn eigen kippenhok omdat ik hem had verteld geen braadpan te hebben. De braadpan schuurde ik helemaal schoon en brandde hem in met hete olijfolie. De volgende dag heb ik hem thuis gebraden en in stukken ingevroren daarna binnen een week opgegeten plus hart, lever en maag. Hoe zit het met de commissie van aanbeveling die de nieuwe directeur van het Stedelijk heeft benoemd? Hebben we hier zelf geen kwaliteit in huis, of is men hier te bang voor te veel inteelt en te veel eenzijdige belangen verstrengeling? Een filmzaal huren voor verschillende vormen van ‘Cinema En Marge’ waar DVD en Blu-Ray’s kunnen worden afgespeeld is natuurlijk altijd nog een optie. Allereerst moet de realistische vraag worden gesteld of men erop zit te wachten, vervolgens krijg je de zaal vol? Zoniet, voor de helft dan? Kortom met veel inspanning kun je een eind komen maar financieel zul je er geheid op verliezen. En kan een formule worden geconstru- eerd om een kleine zaal bij voorbaat te vullen? (zonder platvloers te worden) Subsidie om een dood kalf virtueel toch te kunnen laten bewegen mag niet de intentie zijn. Op 3 januari speel ik een competitie schaakpartij met wit tegen Jack W waar ik tien jaar van verloor (al die partijen zijn genoteerd) ik zal niet kort of lang rokeren en op een gegeven mo- ment F2-F4 spelen en er hopelijk toch Remise uit halen. Het nieuwe werkstuk bestaande uit beton,natuursteen en kera- miek voor een groepsexpositie volgende week is niet groot maar net iets te zwaar om alleen binnen te brengen en de zonen kunnen niet assisteren want zijn dan in Berlijn. De titel ervan zou kunnen zijn; ‘Hol en Bol’ maar misschien is ‘Zonder Titel’ neutraler, afstandelijker en beter destemeer daar het materiaal alleen al genoeg zegginskracht behoort te hebben. Geen overbodige verbale afleidingsmanoeuvre dus. Gelukkig geniet ik nog intens van galerie bezoeken en tegenwoordig niet altijd alleen op de openingen en het veroorzaakt altijd hartepijn als er een goede wordt gedwongen te stoppen of dat vrijwillig doet want er is dan toch een vertrouwde plek verdwenen. Bedrijven zouden gedwongen moeten worden een half procent te investeren om het galerie-wezen in stand te houden. (belasting aftrekbaar)
Oplage 16. Edward Luyken.

||o-[ Edward Luyken ]-o||