Aanzet 375.
29-5-2012 Amsterdam.
Messing.

Het muziek theater stuk “De drie Monnikken” zag ik op een locatie in Amsterdam Noord genaamd Zonnehof waar ik nog nooit was geweest. Op en in het Decor had ik graag alleen willen rolle bollen en hierbij bedoel ik letterlijk wil- len rollen in overall over de vele natuursteen platen waaruit de aankleding op verschillende hoogte niveaus bestond. De stof die het veroorzaakt bij het breken ervan bijvoorbeeld doet mij erbij Thuis voelen. Het maakt mij als mens weer- baarder en zeker niet zwakker. En verder de verschillende vormen van percussie blijft fascinerend want ook ik zelf in bescheidener mate doe nog steeds onderzoek naar aaneen geregen klanken voorkomend uit het aantikken van metaal. Gisteren in de kajak tijdens het Zondag ritueel kon ik het niet laten (met een wijde boog eromheen) het einde van de Noordpier te passeren en richting Wijk aan Zee te gaan omdat de golven het toelieten. Het is al een paar keer achteraf gebleken dat een zoon alleen of met vrienden er aan het surfen was en ik hemelsbreed misschien maar een paar mijl er van verwijdert in de kajak zat op hetzelfde vroege uur. Wat betreft de 3 D film waar ik een X aantal Aanzetten te- rug over berichtte bleek de voorkeur o.a. uit te gaan naar het proces dus het tot stand komen van een Kunstarbeit, op zich zeer zeker een goed idee. Maar dat zou dan betekenen dat ik kwa volume op een veel kleinere schaal met natuur- steen en of hout zou moeten gaan werken als dat ik ooit eens meerdere keren heb gedaan in de begin jaren negentig, in vooral Tsjechie en Oostenrijk. De werken destijds aldaar die ik toen heb mogen realiseren (en die er nog steeds zijn te bezichtigen in de openbare ruimte) zal ik kwa monumentaliteit en dus volume niet meer kunnen evenaren. Kortom die 3 D film zou niets anders hebben kunnen worden dan een slap aftreksel van de 16 mm films die ik destijds tijdens die werkprocessen heb gemaakt en die toen vertoont werden op de Film Festivals in Rotterdam en Utrecht. De titels: Horice 10 min. 1991, Turning Point 21 min. En Bloed en Vuur 10 min 1992 wil ik nog een keer op DVD zetten en het de 3 D Stereographer toezenden als toelichting op het feit dat ik dat al een keer heb gedaan heb met hart en ziel. Wat betreft het Klei Project Traject (Keramiek) en de noodzakelijke bak experimenten bleek het al gauw noodzake- lijk een eigen kleine oven te kunnen bedienen maar vanwege de kosten had ik dat idee gelijk aan de kant geschoven. Tot dat ik op een morgen in Haarlem toen ik geglazuurd bakwerk kwam ophalen een mini derde hans oven voor 150 Euro te koop zag staan. Ik liet me uitleggen hoe het werkte pakte mijn bankpas en zei als het er nog op staat neem ik die mini gelijk mee, want als ik naar huis ga en er over ga nadenken is hij bij terugkomst hier al reeds verkocht. Met natuursteen werken aangenomen dat je goed in je vel zit en gemotiveerd bent kun je in sommige gevallen 6,8,10 of 12 uur doorwerken en het werkstuk als klaar zijnde benoemen. Met klei die eerst moet drogen, dan bakken en vervol- gens glazuren, werkt de Tijd geheel anders en dat geldt evengoed maar in mindere maten voor het smelten van glas, wat ik er maar gelijk aan probeer vast te koppelen nu ik toch met Hitte bezig ben. OP de avond van de Openingsten- toonstelling nieuwe locatie van de Appel art centre op de Prins Hendrikkade liet ik daarna een iets jongere kunste- naar de bakexperimenten en de eerste probeersels gesmolten glas zien voor advies t.a.v. temperatuur hoogtes en de verschillende durations. Langzaamaan begin ik er iets meer van te begrijpen en het kan gebeuren dat ik een cursus glas smelten als aanvulling ga volgen. Ondanks het feit dat ik me bewust was dat het waarschijnlijk een Overkill zou blijken te zijn gaan worden ben ik desalniettemin als experiment een paar weken achter elkaar elke avond naar een andere schaakvereniging gegaan om de sfeer te proeven en een partij te spelen, bij de woensdagavond club heb ik me officieel aangemeld en de dinsdag blijft het Arti-Schaak. De overige drie avonden moet ik nog over nadenken, want in de winteravonden kan het op de fiets bijzonder koud zijn op langere afstanden. Dus geografisch gezien moet ik goed nadenken over de wekelijks terug kerende consequenties. Niet zo lang geleden schrok ik mij te pletter daar ik een DWI brief ontving met drie verticaal geplaatste rode kruisjes op de envelloppe, in de brief een uitnodiging voor een gesprek en een wat vetter gedrukte regel; Doet u al vrijwilligerswerk. Bij onmiddelijke navraag de volgende dag hoorde ik o.a. de frase ‘werk in de zorg’ en dat ik was ingedeeld bij een nieuwe klantmanager en dat ik was inge- deeld bij; Alleenstaande oudere mannen in Oost. Ik heb toen niet geschroomd andere instanties te bellen voor advies. Te meer daar ik niet beter wist dan dat ik al een Traject volgde bij de vorige klantbegeleider. Uiteindelijk verliep het onderhoud met twee heren op een volwassen manier en kan ik doorgaan met het Keramiek project Traject. Tij- dens mijn uiteenzettingen filosofisch gezien waarbij alles met elkaar interconnected is en dus een reden heeft, had ik na 40 min. nog door willen gaan om specifieker dingen te kunnen onderstrepen, maar dat kon niet want de volgende klant zat al te wachten. Ik probeerde het wel maar die week bleek er geen schaakvechtlust. Van de Arti S kampioen kreeg ik een oud Duits schaakboord van messing. (geel-koperkleurig) waarvan ik de velden wit en blauw heb geschil- derd. Het lid worden van meerdere schaakclubs staat gelijk aan verschillende contributies. Aan de andere kant ga ik niet op vakantie; waarheen, waarom en waarmee zou dan de vraag zijn.
Oplage 16. Edward Luyken.

||o-[ Edward Luyken ]-o||