Aanzet 395.
20-08-15 Amsterdam.
2 keer Rechtshandig.

Na vier maanden, hoog nodig weer een geestelijke aderlating. De schaak tienkamp in juli waar zo'n kleine 1000 man aan deel namen in de sporthal van het Science park en waar de eerste dag het lucht ventilatie systeem niet in werking bleek vanwege een computer stoornis was bijna niet te doen. Dus de volgende dag geen lange broek en een dun shirt. Ik was niet echt tevreden na negen dagen over mijn prestaties. De helft verloren en de andere helft niet verloren, dus 50 procent. De meest boeiende partijen waren ook de twee langste elk zo'n vier en half uur. Ook de drie zomer competities waren matig. Misschien dat de inhaal schaak manuevre welke nu inmiddels al weer 4 jaar heeft geduurd uiteindelijk nu toch wel op zijn eind loopt. Het was een uitermate spannend Kunstproject en heb veel verschillende typen mens ont- moet op de zes verschillende schaakclubs, week na week en de vakantie gelden waren al die keren gereserveerd voor de jaarlijkse contributies. Bepaalde tournooien blijf ik wel spelen maar zal niet meer letterlijk elke avond naar een club gaan. Na elke partij tijdens die tienkamp maakte ik een kleine kano trip op het Ij en ging s'avonds negen keer naar een film in de bioscoop waarbij ik bij twee films wegliep, pas na die negen dagen stapte ik weer op de motor. Na de vijfde ronde van de negen zag ik de film; "Het geheim van Delft" een oude Hollandse Z/W film waarbij Willem de Ridder Life voordroeg in Kriterion. En na de derde ronde had ik een droom over Tsjechie. En na vijf weken dus deze morgen om half vier weer een droom over Tsjechie, de eerste keer ging het over Natuursteen sculpturen en in deze droom wil- de ik een film maken over mannen met motoren in een dorpje wat ik niet kende en droeg 20 kleine dozen met 16 mm Z/W film. Iets wat voor zover ik me bewust ben niet op mijn verlang lijstje staat, maar ik droomde het toch en deze morgen na die droom las ik het boek; "Verhalen uit Istanbul" van Sait Faik Abasiyanik uit. Een week geleden was het "De Circel' van Dave Eggers hetgeen eindelijk te leen was in de bibliotjeek en daarvoor; "Stoner" van John Williams. Voor mijn 65 ste verjaardag kreeg ik een boek van Rudolf Steiner waar ik me uitermate langzaam door heen worstel en een persisch tapijt, dus inmiddels op een paar plekken in huis drie lagen dik geweven materiaal, dus altijd op blote voeten. Vriend G die me belde vertelde ik dat ik na die tienkamp elke morgen als het niet regend naar een sportpark in Zuid ga met twee tennis rackets en vier ballen (in elke broekzak twee). En dat ik als rechts handige bewust als oefening reeds veel langer met de linkerhand de biljartkeu hanteer, dus het tennis ballen slaan tegen een muur met omstebeurt de linker en rechter tennis racket is er een variant van. Ook nu nog doe ik dat een uurtje voor negenen want hoef dan geen parkeer geld te betalen. Om als toeschouwer te begrijpen wat ik doe heb ik het reeds meerdere keren op video geregi- streerd en meestal van achteren vanaf een statief. Dus de rug van de speler, afgeknipte spijker broek, zwart Europees onderhemd (zonder mouwen) en twee paarse plastic slippers. Vanaf de voorkant filmen was geen succes, zon pal in de lens en sloeg de schok bestendige camere twee keer van het statief. Kortom minder interessant want je kan de bal vi- sueel niet volgen en de gezichts uitdrukkingen zijn irrelevant want het gaat om de armen en hun verlengstukken oftewel de twee tennis rackets. Thuis gekomen bestudeer ik het ballen slaan met twee rackets en zet het over op een ander sy- steem voor het archief. Dus vriend G aan de telefoon van tien regels hierboven vertelde mij dat hij aan het opruimen was en een artikel had gevonden van de Tsjech Martin Z in het Tsjechies en Engelse vertaling over; "Ambidexterity" met de theorie dat twee keer rechtshandig zijn de hersenen daardoor meer in balans brengen. Na het ophalen van de en- velloppe met die fotokopien ervan had ik die tweede droom hierboven beschreven. Morgen zal ik twee vrienden bezoe- ken in de Noord Oost Polder die ik al twee jaar niet meer heb gezien en daarvoor twee exposities bezoeken in Kampen en Heino met het werk van Cornelius Rogge die ik nooit heb ontmoet en Pjotr Muller wiens werk ik ooit filmde met het werk van Jan Ambruz voor de film; "Gasunie" (waarschijnlijk in 3,4 of 1995). Daar ik innerlijk voorlopig in ieder geval afstand heb genomen van de door mijzelf ooit opgelegde strakke schaak scructuur voel ik mij nog wel enigzins onzeker tegenover een abstracte leegte. De weinige keren als ik een keer echt niet kon, voelde aan als spijbelen. Me- zelf ervan dus bevrijdt. Voor het volgende seizoen denk ik aan het lidmaatschap van een club in Muiderberg dus buiten de stad. Zo van nu ben ik 65 dus mag ik na vele jaren de stad uit. Misschien moet ik nu leren schaken in het leven, dus zoeken naar de mogelijkheden in een smalle marge want altijd een beperkt budget. Maar daardoor niet onmogelijk om het toch uitermate spannend te maken althans dat is mijn streven. Ik draag al de schakers waar ik de afgelopen jaren mee mocht schaken en uiteraard ook degenen die vele malen meer zagen en wisten een warm hart toe. Technisch ge- zien is er momenteel even een pat situatie ten aanzien van het overzetten van de filmpjes op het internet die de Aanzet- ten ondersteunen. Dit naar aanleiding van het werk van de zonen op buitenlandse locaties; Mexico,Italie, Spanje, Chili, China, Sint Petersburg etc,etc. Met andere woorden ik moet het nu zelf maar een keer gaan leren. De KPN houdt zich simpelweg niet aan de afspraak voor het versturen van gedrukte informatie aan gaande de kosten van verschillende sor- ten internet aansluiting. Ik moet maar een keer life naar zo'n winkel van sinkel de rinkel gaan. Want die gedoneerde computer van Matau moet ik toch een keer opstarten.
Oplage 16. Laurens Edward Luyken.

||o-[ Edward Luyken ]-o||