Aanzet 411.
15-05-2018 Amsterdam.
Korte Ski.

Op de negenentwintigste dag dat ik op de korte ski’s mijn zelf opgelegde oefeningen zo goed mogelijk probeerde uit te voeren luisterde ik voor het eerst tegelijkertijd naar een CD van het luisterboek; “Avenue of Mysteries” van John Irving die ik in de CD player had geplaatst en die ik de dag ervoor had gekocht plus goedkope headphones. Het was een experiment. Elke keer als ik af daalde koos ik voor een ander patroon en oefende in het 360 graden draaien zonder al te veel vaart te verliezen. Bij het springen van heuveltjes rem ik eerlijk gezegd eerst wat af want ben natuurlijk in deze afgelopen vier weken de nodige keren flink onderuit gegaan, waarbij ik dan een ski,muts of stick verlies en moei- zaam overeind krabbel. Korte tijd liep ik even wat moeilijk en voor mijn rechter pols heb ik op de naaimachine met breed klitte band een verstelbare polsband gemaakt als extra steun voor op de motor om gas te geven en controle. In de auto had ik een sticker geplakt met de tekst; Niet Springen. Dus op deze inhaal manouvre die ik vier weken terug be- gon heb ik dus twee en een half decennia moeten wachten. Destijds toen ik de zonen er elke keer naar toe bracht als investering had ik het ook zelf dolgraag willen doen, maar in het familie uitgave patroon gingen de kids simpelweg voor. Dus tientallen jaren als ik vroeg op de Zondagmorgen naar de zee bij Ijmuiden met kajak op dak reed langs de overdekte piste met sneeuw van Snowplanet, dacht ik; O ja dat wil ik ook nog een keer inhalen.Nou dat is dus nu el- ke dag bij tien graden onder nul alleen als het buiten warm is dan is het vijf graden onder nul. Na een uur krijg ik wel koude vingers. Maar voor de rest vind ik de koude frisse lucht zeer aangenaam. Op de laatste dag van de maand-ski- kaart wilde de auto nadat de hefbomen bij een brug weer omhoog gingen niet starten, dus er gelijk uit en duwen in- eens ging het stukken makkelijker want twee jonge mannen waren spontaan gaan duwen en ik schreewde bedankt jongens en de auto startte. Ik parkeerde op een zijweg om dit te overdenken want had dit met het voertuig nog niet meegemaakt en besloot desalniettemin om toch te gaan skien. Bijgelovig als ik ben dacht ik natuurlijk nog is dit een waarschuwing, zo van Meneer Luyken het is voorlopig wel weer mooi geweest en nu dan dus maar even dimmen. Allerlei kleding en hoofddeksels dus mutsen en of helmen met of zonder camera er op gemonteerd uitgeprobeerd Maar ook verschillende camera’s in een onderwaterhuis beneden of boven of aan de zijkant van de piste uren lange opnamens gemaakt en er thuis later 97% van moeten wissen want niet bruikbaar. Om mezelf in toom te houden en de kans op blessures te verkleinen moet ik na een uur stoppen, ook als het spannend is en ik eigenlijk nog een keer naar boven wil. Toen ik de op zwarte doeken geschillerde witte tekens projecteerde voor een vriend bleek dat ik die serie’s in feite nog een keer opnieuw moet filmen met een zwarte achtergrond i.p.v. wit. Tijdens die inhaalsessie bleef ik wel schaken maar ging minder vaak naar de bioscoop en las veel. Op de derde van de 29 sneeuwdagen hoorde ik van de huisarts waar ik aanvankelijk naar toe was gegaan om mijn rechter oor te laten uitspuiten de uitslagen van de bloedtest die ik op haar aanraden had laten plaats vinden in een lab en waar uit bleek dat ik te weinig vitamine D had en een iets te hoog cholesterol gehalte. Dus ik dacht eerst maar even die eerste oefen skimaand af maken. Regelma- tig wordt mij gevraagd; Nu wil je zeker later dit jaar naar een piste in de bergen? Antwoord; Nee dus. Het gaat mij om het oefenen en binnen een uur weer thuis kunnen zijn. Met een oor uitspuiten heb ik drie weken gewacht want hoopte dat het vanzelf wel weer zou over gaan, tot dat het me begon te irriteren en ik naar de dokter ging die me nog niet kende en mede daarom een bloedtest voorstelde. De combinatie; ski-kano of kajak of paard is enigszins bedenkelijk want het grenst aan overkill, maar alleen door dingen uit te proberen komt men er achter. Ik vond trouwens dat ik de- ze Aanzet pas kon schrijven als ik die eerste ski-oefen maand achter de rug had. Na die eerste S maand raadpleegde ik de I Tjing voor een orakel en kreeg de hexagrammen (antwoorden);21 Het Doorbijten en 51 Het opwindende met als klein tekst onderdeel (bovenaan een 9); iemand is onverbeterlijk en voor straf draagt hij de houten kraag waarin zijn oren verdwijnen en hij luisterd niet meer naar waarschuwingen en is er doof voor en deze verstoktheid brengt onheil over hem. O Jee doe ik nog zo mijn best en krijg ik dit voor mijn kiezen. Nou ja. En prombt brak er een stuk van een kies in mijn mond tijdens het eten van een banaan en dit kleine object bewaar ik en zal het bij de andere voe- gen in een klein plastic doosje. Vandaag een nieuwe maandkaart betaald en na de exercise op de motor terug. Bij thuiskomst belde een uitgeverij maar mijn hoofd stond er niet naar, ik at en dronk wat en begon aan deze Aanzet. Toen de vader van een vriend van mijn zonen overleed gaf ik hem een basalt sculptuur met het woord “Vader” er in gegraveerd een paar weken ervoor had hij mij via de oudste zoon een zware boksbal geleend die ik niet kon op- tillen maar wel met een krik omhoog kreeg. 14 april waarop ik de ski-maand kaart in ontvangs nam ging ik naar een opening van een groepstentoonstelling in Reuten Galerie waar ik Anneke B met haar filmproject geluk wenste en liet haar die kaart zien. Ik dacht als mensen op afstand mee denken is nooit weg. Dus Parijs is even opgeschoven? Ja, het zit zeker in het hoofd maar vreemd genoeg hebben deze rituelen nu echt eerst even voorrang.
Oplage 16. Laurens Edward Luyken.

||o-[ Edward Luyken ]-o||