Aanzet 436.
20-11-25 Amsterdam.
Kleurklank.
Een schaker vertelde me dat hij overwoog een novelle te schrijven over het fenomeen Spijt en daar zelf over na-
denkend werd ik mij bewust dat ook ik zelf en waarschijnlijk iedereen wel van een wat oudere leeftijd daar wel
mee te maken kan hebben. Terug redenerend naar bepaalde tijden en plaatsen en dus mensen en gebruiken en
modens. Wat kon toen misschien wel en nu niet meer kan en andersom. Politieke opvattingen die aan verande-
ringen onder hevig kunnen zijn. Een verzorgings staat zoals we die gelukkig nog wel kennen en hopelijk nog
wel even zullen kunnen blijven ervaren. Ik denk niet dat het noodzakelijk is de kritiese dagelijkse Podcasts te
herhalen over de toestand in de wereld want elk redelijk weldenkend mens heeft hierover wel min of meer de-
zelfde denkbeelden. Oorzaken uit het verleden en de gevolgen in het heden. De baby boomers dus ook ikzelf
hebben optimaal gebruik kunnen maken van de relatieve rust schuilend onder de paraplu van de USA die be-
schrming bood en tegelijker tijd zijn stempel drukte op de psyche van de Europeanen. We zijn geen Duits en/of
Russisch gaan leren. Als er in een zaal 300 toehorders nederlands spreken en 1alleen Engels dan is de voertaal
niet Hollands en dat geldt ook voor veel publikaties aangaande cultuur en kunst. Een beetje een vorm van over-
dreven volgzaamheid. Een begrijpelijk respect voor de angelsaktische suprematie maar ook een beetje slaafs
navolgen. Per dag ben ik wel een paar uur bezig in de keuken met moet ik toegeven een wisselend resultaat.
En een enkele keer eet ik met lange tanden maar weg gooien doe ik in principe niet. Vlees eet ik met mate maar
vindt het wel lekker. Gemengde noten pasta, amandel pasta en tahin sesampasta vind ik goddelijk is wel 10 keer
de prijs van pindakaas en is helaas niet in de supermarkt voor handen. Advokado's zijn meestal een miskoop
zien er aan de buitenkant mooi groen uit maar vaakal is het hard rubber ook na een week wachten. En de saus
voor pasta maak ik in een grote hoeveelheid en na invriezen doe ik er dan maanden mee. Mensen uit nodigen
om te komen eten doe ik niet want ooit stond ik vier uren in de keuken mijn best best te doen om vervolgens
van de vriend te horen dat hij al had gegeten. Ik begin de dag met een perssinasappel en met een beetje tegenzin
een kiwi. Verder nuttig ik al de maaltijden staand vaakal al luisterend naar Jazz24. Helaas heb ik al de literaire
graphic novels uit de bibliotheek meestal Frans en Belgisch door de jaren heen wel gelezen. Dus soms bij ge-
brek aan nieuw materiaal lees ik het nogmaals ook vanwege de soms prachtige tekeningen. Helaas geldt dat
ook voor de luisterboeken waarvan iets minder dan de helft worden voorgedragen door (sorry dat ik het zeg)
afschrijkelijke vrouwstemmen echt absoluut niet om aan te horen, pijn aan de oren. Begrijp me niet verkeerd
a.u.b. natuurlijk heb ik absoluut niets tegen vrouwen. En ja er zijn uitzonderingen van vrouwstemmen die ge-
loofwaardig over komen en je niet in het prikkeldraad doen terecht komen. Dus als ik er al aan denk neem ik
een portable CD speler mee opdat ik ter plekke in de bibliotheek kan selecteren op de kleurklank van de stem
in plaats van thuis teleurstellend het luisterboek ter zijde moet schuiven. Tijdens de exstreme gladheid durfde
ik niet op de fiets de weg op maar gelukkig wel met de driewiel bakfiets en naar een verjaardag feestje ben ik
toch met de auto gegaan ondanks de gladheid want de taart moest ik horizontaal vervoeren. En op 7 januari
ben ik s'morgens vroeg met de auto gaan BBQen want geen verkeer en waarschijnlijk de enige dag in dit jaar
dat er een pak sneeuw even blijft liggen en ik me in een ander land kan voorstellen. Om warm te blijven hakte
ik het hout en maakte gebruik van aanmaak blokjes om het vuur te starten en vervolgens de speklap te grillen
en met mosterd te eten terwijl het water in de pan voor de thee en vervolgens de koffie aan de kook kwam en
dan eindelijk de sigaar en vervolgens om negen uur weer thuis. Ik kijk nog steeds geen televisie ga wel een paar
keer in de week naar de bioscoop waar ik regelmatig in slaap val en bij het wakker worden me kortstondig
afvraag waar ben ik? O ja de bios. Helaas lees ik bepaalde boeken tot de helft en dan heb ik het wel gezien op
sommige boeken die ik echt interessant vind en die lees ik dan ook gretig in de tram of zelfs in de bioscoop
voordat de film begint met twee leeslampjes om mijn nek. Wat betreft digitale zaken op PC of Laptop moet ik
nog steeds regelmatig de hulp van anderen inroepen. Op MacBook Pro durf ik niet te schrijven want verlies dan
regelmatig teksten wat me niet overkomt op de oude XP van Microsoft. Een van de sloten van de driewiel bak-
fiets was bevroren wat me in de winter ook wel eens overkwam met de zeecontainer aan het IJ destijds en daar
niemand het daar zag urineerde ik erop om te ontdooien maar in de stad gebruikte ik toch maar een emmer ko-
kend water.
Oplage 16. Laurens Edward Luyken.
|
|