Aanzet 437.
28-3-26 Amsterdam.
Een Kwart Eeuw.
25 jaar schaakte ik op de Dinsdag avond in de de kunstenaars sociteit Arti et Amicitiae als kunstenaar lid met
veel genoegen waar ik onder andere leerde een partij te noteren wat me drie jaar koste alvorens het enigzins
correct te kunnen zonder al te veel fouten. Met als voordeel nadat ik me dat had aangeleerd dat ik lid kon wor-
den van de schaakclubs; De Raadsheer,Caissa,Vas, Oostertoren, ENPS, Fischer Z, MSK onder de naam Laurens
Luyken want ik redeneerde (Ha,Ha) met de doopnaam zal ik misschien iets meer gaan begrijpen van het Schaak.
Op het Snowboard voel ik me tegenwoordig enigzins onzeker nu ik het 1 keer per week doe in tegenstelling tot
een paar jaar terug toen ik het elke dag deed om toen ook vervolgens te leren springen wat me toen ook is gelukt.
Waarbij ik moet opmerken meerdere keren hard te zijn gevallen. (arm uit de kom en de laatste keer gekneusde
ribben, dus twee maanden uit de running) Kortom om de technieken op het S-board wederom goed onder de knie
te krijgen moet ik het simpelweg vaker per week gaan beoefenen en zonder te springen. Het Schaken dat loopt
niet weg en kan als de gezondheid het toelaat op hogere leeftijd altijd nog worden beoefend, Maar het skien en
Snowboarden zal misschien op hogere leeftijd minder makkelijk gaan. Verder heb ik natuurlijk al jaren lang het
Dubbelschaak op elke Maandag morgen om 10.00 wat gemiddeld 4 uur duurt met de analyse meegerekend en wat
ik bijna altijd verlies. Pas geleden bij het moeizaam uit de kano stappen op een moerassige grond raakte de kano
zijwaarts en liep vol water, met moeite kreeg ik hem voor de helft uit het water maar niet verder, ik dacht om me
heen kijkend wel aan de trekhaak van de auto. Maar een voorbijganger met hond vroeg ik of hij wilde helpen en
het lukte ons hem eruit te trekken en hem om te kieperen. Als het weer wat vroeger licht wordt kan er weer wor-
getennisd met twee rackets dus rechter en linkerarm afgewisseld voor het evenwicht. Een kleinkind vroeg: Opa
waarom heb jij geen huisdier en moest gelijk denken aan een inmiddels overleden kunstenaars vriend die ooit
eens vijf honden bezat en wat hij jaarlijks aan de dierenarts uitgaf. Pas geleden werd ik uitgenodigd om met de
zonen een boswandeling te gaan maken en dan te overnachten in een huisje in het bos, zij hadden voor mij niet
te tillen rugzakken en liepen gestaag door en moesten regelmatig wachten want ik raakte steeds achterop. Sorry
jongens ik doe mijn best. Hijg,hijg. In 1985 volgde ik een dure computercursus maar het ging alleen over boek-
houden waar ik niets aan had. Nu volg ik er weer een maar wat ben ik hardleers. Zal ik het ooit leren? Dus het
Arti schaak moet ik voorlopig skippen ten gunste van het ski en snowboard trainen vooral dat laatste. En toen
ik in 2012 na 34 jaar films te hebben vertoond op Filmfestivals daar mee ophield vulde ik meerdere jaren in het
begin van het jaar het vacuum op met een Tata Schaak Tienkamp deelname in Wijk aan Zee. Waar ik gemiddeld
50 % scoorde. In "De medeplichtige" van de Hongaar Gyorgy Konrad verbaas ik me over de vernederingen die
hij moest ondergaan tijdens het sovjet regiem in de jaren 50. De wasmachine uit de regio Roelofarensveen die ik
in 84 tweede hans gratis overnam heeft het nu definitief begeven. Op het Leidseplein kwam ik na vele jaren M
tegen die opweg was naar een fysio behandeling en van wie ik twee dagen later bij hem thuis hoorde dat HB er
vrijwillig was uitgestapt en A vertelde me toen ik haar belde dat hij aan een ziekte leed. Vroegere was ik de ka-
pitein op de zeilboot maar nu is dat de jongste zoon die de lakens uitdeeld op zijn Valk. Afgelopen Woensdag was
het Motordag wat inhield dat beide accu's na maanden stilstand moesten worden opgeladen en ik er omstebeurt
op ging rijden. En de achterbak deur van de auto krijg ik weer niet open. In September start ik een computer
vervolg cursus. Waarom doe ik dit mezelf aan? In de naieve hoop minder afhankelijk te zullen worden. Na het
beeindigen van het huurcontract van de zeecontainer aan het Ij na 20 jaar in 2017 wist ik nog niet wat daar o.a.
voor in de plaats zou komen. Aanvankelijk dacht ik wat vaker naar Parijs te zullen gaan (met kano op dak) maar
het werd iets heel anders, namelijk de aansluiting met een gedoneerde computer op het internet, waar ik bij toeval
stuitte op een advertentie van Snowplanet die toen een voordelig maand abonnement aan bood om te leren skien.
En ben daar toen op af gegaan en vergat Parijs. Ik wil maar zeggen dat het goed kan zijn iets op te geven terwijl je
niet kunt weten wat er voor in de plaats komt. In mijn leven heb ik diverse malen iets opgegeven waar moed voor
nodig was maar werd altijd wel weer beloond met een van te voren niet te bedenken nieuw avontuur. Schijnbare
tegenslagen kunnen je juist op het niet beoogde juiste pad brengen. Als ik b.v. in 68 mijn rijbewijs zou hebben
gehaald dan kon men er donder op zeggen een autotje te hebben gekocht en er mee naar Zuid Europa te zijn ge-
gaan, maar daarvoor in de plaats ging ik een jaar later na het diploma van de Kunstakademie direct naar de USA.
Oplage 16. Laurens Edward Luyken.
|
|